Column | Het draait allemaal om (klimaat)besef…

gepubliceerd

De laatste jaren besef ik me dat ik steeds meer op mijn vader ga lijken. Nu is dat niet per sé een slechte zaak, mijn vader is een fijne vent die zijn zaakjes op het droge heeft en ik bewonder hem zeker. Maar toch… wie vindt het nu fijn om allerlei karaktertrekjes van zijn vader terug te zien in zichzelf. Ook die trekjes waarmee je ‘je ouwe’ altijd pest. Het helpt ook niet als de mensen om je heen hetzelfde beginnen te zien.

Mijn studiekeuze was destijds gebaseerd op het idee de wereld te redden door natuurrestauratie en –behoud. Vandaar mijn keuze voor biologie in Nijmegen. Ik kwam er echter al snel achter dat de wereld redden via die route niet aan mij was besteed. Kort door de bocht: op deze manier een significante bijdrage te leveren aan ‘het redden van de wereld’ betekende heel veel leren over heel weinig. Uiteindelijk beland je daarmee op het microniveau. En daar ben ik niet het type voor. Ik zit liever op macroniveau.

Op macroniveau behoudt je het overzicht over verschillende relevante onderwerpen, bouwt bruggen, smeedt allianties en harkt en sleurt om een doel te bereiken. Daarvoor moet je genoeg weten over voldoende onderwerpen. Maar het idee van een positieve impact hebben op mijn leefomgeving is altijd blijven hangen. Mijn studierichting evolueerde van biologie richting milieukunde en uiteindelijk naar klimaat en energie. Als je mijn vader in die tijd vroeg waar ik mee bezig was, zou hij gezegd hebben dat ik hem achterna ging.

Mijn vader werkt veel met energie- en milieuvraagstukken op gemeentelijk niveau. Bij ons thuis wordt altijd gegrapt over zijn stokpaardjes: het licht uitdoen als je de kamer verlaat, de verwarming uitdraaien als je weg gaat, tochtstrippen op de deuren en energiebesparingsmaatregelen met een terugverdientijd van minder dan vijf jaar zijn verplicht. Hoe ouder ik word, hoe meer van die stokpaardjes ik overneem.

Bewustwording maakt het mogelijk een situatie te veranderen en mijn vaders stokpaardjes gaven mij dat inzicht. Bij ERAC vertaal ik dat inzicht naar impact: ik werk graag voor organisaties en bedrijven die een positieve invloed op hun leefomgeving hebben. En de wereld heeft dat klimaatbesef nodig! Vandaag de dag kun je geen krant of nieuwssite openen of je wordt ermee geconfronteerd.

De geschiedenis van klimaatbesef start 25 jaar geleden, op de Earth Summit in Rio de Janeiro, met het Klimaatverdrag. Misschien niet geheel toevallig is 1992 ook het jaar waarin ERAC het licht zag, een organisatie bezig met regionale ontwikkeling in de Europese context. Het Klimaatverdrag leidde tot het Kyoto Protocol (1997) en het Parijsakkoord (2015). Hierdoor ziet ook ERAC het belang van klimaat en energie in de Europese context toenemen. Voldoende ruimte de komende jaren voor mijn (vaders) stokpaardjes.

Roeland Toemen